امروزه دیگر تصور یک کارخانه با مجتمع فرایندی بدون وجود انرژی الکتریکی غیرممکن شده است. از طرف دیگر، زندگی بدون انرژی الکتریکی نیز عملا غیر ممکن به نظر می رسد. در گذشته انرژی الکتریکی از ژنراتورهای محلی که توسط محرک های توربینی با دیزلی به حرکت در می آمدند تأمین می شد، اما امروزه با افزایش مصرف انرژی الکتریکی اغلب این انرژی از طریق ژنراتورهای بسیار بزرگی که انرژی خود را از آب سدها، راکتورهای هسته ای، توربین های گازی، بخار و پادی، همچنین انرژی خورشیدی و زمین گرمائی، به دست می آورند، تأمین می گردد. از ژنراتورهای محلی برای تامین انرژی الکتریکی در مواقع اضطراری و با تامین انرژی در مناطقی که هزینه انتقال انرژی الکتریکی به آنجا بسیار گران باشد، استفاده می گردد. البته باید به این نکته توجه کرد که با مطرح شدن و توسعه استفاده از انرژی خورشیدی و توربین های بادی کوچک به تدریج شبکه های انتقال و توزیع انرژی الکتریکی دچار تغییرات جدی خواهند شد. این تغییرات به این صورت خواهد بود که وظیفه تامین انرژی در واحدهای و تاسیسات مستقل بر عهده تولید کنندگان محلی انرژی قرار خواهد گرفت. در حال حاضر نمونه هایی از این استقلال را در نقاط مختلفجهان می بینیم. استفاده از توربین های بادی کوچک، پانل های خورشیدی با آب گرم کن های خورشیدی به یک فعالیت عادی و پر مصرف تبدیل شده است. از سوی دیگر استفاده از منابعی که به فناوری بالاتری نیاز دارد نظیر استفاده از پیل سوختی، که زمانی فقط به عنوان تامین کننده انرژی در ماموریت های فضایی مطرح بود، نیز وارد سیستم تامین انرژی شده اند، به عنوان یک نمونه عملی، در هوستون آمریکا تامین برق یک بیمارستان توسط پیل سوختی انجام می شود…

5f7edeeaee806.php
FavoriteLoadingAdd to favorites
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *